Bu durumu atlatıncaya kadar hep bundan bahsedicem sanırım.Atlatabilicek miyim oda bir soru ?Ama biliyorum bir gün bundan bahsetmediğim bir yazımda yine içinde arkadaşımdan parçalar olucak.Yine ondan birşeyler taşıycak.Ben onu ne kadar çok benimsemişim farkedemedim.Bunu farketmem için onun gitmesi gerekiyormuş sonsuza kadar...
Tanıştığımızda bir hata yaptım onu kırdım mı kötü birşey söyledim mi diye düşünüp duruyorum.O kısacık sürelerde kalbini kırdım mı acaba ? 4 eylül yakın bir arkadaşımın doğum günüydü ve nasıl oldu bilmiyorum ama ondan önceki gün onun doğum günü olduğunu hatırlayı verdim.Ama o sırada yaza veda partisinde eğlendiğim için numarası almayı yada hiç çıkmadığım facebooka girmeyi erteledim.Bu onunla son konuşmam olucağını bilemezdim ki.Keşke kelimesini sırtımda yaydan çıkmış ok gibi hissediyorum.Konuşmasak görüşmesekte orda olduğunu biliyordum.Rahatlatama rahatlamamıza ve sonra dememe yetiyordu.Zaman geçirmesekte yaşıyordu orda.Peki şimdi ? Şimdi yok sonralarda yok rahatlık hisside ne yaparsak artık yok.Sen yoksun..
Resmen sakıza bakarken ağlar oldum.Bakkal şaşkın ne olduğundan habersiz karşısında kız sakız görünce ağlamaya başliyor.
Benden size tavsiye gözyaşlarınızın geldiğini hissederseniz esneyi biraz durduruyor ben öyle yapıyorum.
İnsan birini kaybedince etrafındaki değerlileri daha çok sahipleniyor.Benim bir tane eski sevgilim var tabi bir tane değilde bu çok önemli.Kendisi benim psikoloğum olur.Liseden beride öyledir.Daha aday ama biliyorum ki en iyisi olucak.
Ben arkadaşımı kaybettim ama ikonum herşeyini diyebilirim.Hayatının en önemli döneminde hayatı giren kişiyi eski sevgilisini,en iyi dostunu,dertleştiği adamı kaybetti.Bunu kavradığım an benimde alkolik ve sürati(yanlış yazmış olabilirim) seven psi.mi kaybedebilceğimi anladım.Hayatımdaki en telaşlı anlarımdan biriydi o an.Sevgili olarak çok zamanımız olmadı.Ama ne zaman ihtiyacım olsa onu ardaım.Mutlu yada üzgün hep o vardı.Hep olucak.Ne durumda olursa olsun ki ne durumlarda konuştu benimle :D.Ama asla beni ertelemedi.İçimi kaplayan korkuyu tahmin edemezsiniz.Onca yıl fark etmesemde ona söylemesemde o kadar önemliymiş ki benim için.Biliyorum benim için fedakarlıklarda bulunur anlıyorum ki bende onun için.
Ona burdan da söylerim önemli olduğunu psi gerçekten önemlisin
Elinizdekinin yanınızdakinin kıymetini bilin.Hayatı ertelemyin çok pişman olabilirsiniz.
R.T. 03.09.2011
